ترقوه (کلاویکل)

ترقوه یا چنبر (کلاویکولا یا کلاویکل) یکی از استخوان های کمربند شانه ای است که در همه مسیرش از روی پوست قابل لمس است. کلاویکولا استخوان درازی است که برخلاف استخوان های دیگر فاقد حفره مغزی است. دو انتهای این استخوان در تشکیل دو مفصل سینوویال به نام های مفصل جناغی-ترقوه ای (مفصل استرنوکلاویکولار) و مفصل اخرمی-ترقوه ای (آکرومیوکلاویکولار) شرکت می کنند. اتصال اندام فوقانی به اسکلت محوری فقط ازطریق مفصل استرنوکلاویکولار صورت می گیرد.

تصاویر زیر:

 

 

 

 

 

 

مشخصات استخوان ترقوه

 

*تنه شامل سطح فوقانی و تحتانی و کنار جلویی و پشتی است

*دو انتهای داخلی (انتهای استرنال یا جناغی) و انتهای خارجی (انتهای آکرومیال یا اخرمی) جهت ارتباط با استرنوم (استخوان جناغ) و  آکرومیون اسکاپولا (استخوان کتف)

*این استخوان نسبت به صفحه فرونتال تقریبا 20 درجه عقب تر قرار می گیرد.

 

شکستگی استخوان ترقوه (Clavicle fracture)

 

شکستگی های استخوان ترقوه شایع بوده (به خصوص در کودکان و نوجوانان) که بیشتر به علت زمین خوردن روی شانه یا افتادن در حالتی که دست به عنوان تکیه گاه استفاده می شود اتفاق می افتد. نقطه ضعیف استخوان ترقوه، بین یک سوم خارجی و یک سوم میانی آن است. شکستگی در نواحی انتهایی کمتر رخ می دهد. مکانیسم شکستگی بیشتر ضربه های غیرمستقیم است تا ضربه های مستقیم.

 

تصویر زیر:

 

 

 

 

تهیه و تنظیم: فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار

 

منبع تصویر:

 

http://www.daviddarling.info/

 

http://lifeinthefastlane.com/

 

http://medchrome.com/

مطالب مرتبط


استخوان شناسی

حرکت شناسی (کینزیولوژی) 

فیزیوتراپی و کاربردهای آن

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است