قبلا در دو پست جداگانه (اینجا) به انواع میوپاتی اشاره کردم.در این پست به علایم میوپاتی ارزیابی و درمان فیزیوتراپی بیماران می پردازم

 

علایم بیماران میوپاتی

منظور از میوپاتی بیماری عضلانی به هر دلیلی است. علایم بیماران ممکن است در ارتباط با موارد زیر باشد:

خستگی سریع تر نسبت به افراد طبیعی-

ضعف و آتروفی عضلانی-

-دفورمیتی یا تغییر شکل در اندام و ستون فقرات

 احتمال وجود درد و گرفتگی های عضلانی-

-میوتونی که به معنی انقباض عضلانی با انبساط طولانی است.درحقیقت یعنی اینکه عضله پس ازانقباض, مدت زمان بیشتری لازم دارد تا به حالت اولیه طبیعی برگردد


اختلال در رفلکس طبیعی که می تواند به صورت کاهش یا ازبین رفتن رفلکس باشد-

-در بسیاری از بیماران عمل راه رفتن دچار اختلال می گردد

 

ارزیابی کلی از وضعیت سیستم عصبی-عضلانی بیماران میوپاتی:

در ابتدا لازم است که یک ارزیابی کلی از سیستم عضلات اندام های فوقانی و تحتانی و همچنین سیستم عضلانی ستون فقرات فرد به دست آید.موارد دیگری که باید در ارزیابی بیماران میوپاتی درنظر داشته باشیم می تواند در ارتباط با مباحث ذیل باشد:

آیا بیمار در حالت طاقباز بدون کمک دیگران توانایی حرکت به طرفین یا پهلوها را دارد و سپس می تواند به حالت اول برگردد؟

از حالت طاقباز قادر به خوابیدن به شکم یا دمر است و سپس می تواند به حالت اولیه طاقباز برگردد؟

آیا قادر به قلاب کردن دست ها می باشد و بعد از قلاب کردن می تواند آرنج ها را خم کند؟

آیا قادر به صحبت کردن می باشد؟اگر جواب مثبت است طریقه صحبت کردن او چگونه است؟

آیا در جویدن و غذا خوردن مشکل دارد؟

وضعیت عضلات شانه به چه صورتی است و اینکه مثلا در حالت نشسته هیچگونه حرکتی حتی در دامنه کم به سمت جلو-عقب و طرفین وجود دارد یا خیر؟

آیا در حالت نشسته روی صندلی قادر به حفظ وضیت خود می باشد و همچنین اینکه در حالت نشسته توانایی حرکت ستون فقرات به جلو و عقب به کمک دستها و بدون کمک دستها را دارد؟

آیا در حالت نشسته درحالیکه زانوها صاف هستند با تکیه بر دستها در سمت عقب قادر به ادامه نشستن است؟

آیا در حالت طاقباز قادر به خم کردن همزمان زانو و ران سمت راست یا چپ درحالیکه زانوها صاف هستند می باشد؟

آیا قادر به چهار دست و پا شدن هست؟

آیا وضعیت چهار دست و پا را می تواند حفظ کند؟

با درنظر گرفتن موارد فوق

,سطح عملکردی بیماران میوپاتی مشخص می شود.فیزیوتراپیست با توجه به سطح عملکردی بیمار است که می تواند یک برنامه تمرینی کارا و موثر را برای او ایجاد نماید.

 

اصول کلی درمان فیزیوتراپی بیماران میوپاتی:

 

-حفظ دامنه حرکتی طبیعی مفاصل

-تاکید بر انجام تمرینات هوازی

-توجه دادن به بیماران جهت انجام تمرینات انعطاف پذیری

-آموزش تمرینات تنفسی جهت بهبود عملکرد ریه همراه با تمریناتی جهت افزایش کارایی سیستم قلبی-عروقی

-تاکید برانجام تمرینات عملکردی به جای تمرینات تقویتی با وزنه.بهتر است تمرینات بیشتر در ارتباط با فعالیت های روزمره فرد باشد(مثلا آموزش نشستن

,ایستادن,نشسته به ایستاده و بالعکس و... با توجه به شرایط بیمار)

-استفاده از وسایل کمکی همانند بریس با توجه به شرایط بیمار

-برنامه تمرین باید بر اساس ارزیابی سیستم عصبی و عضلانی اولیه بیماران تنظیم گردد و با توجه به پیشرفت بیمار تغییر کند

-شدت و مدت تمرین باید به نحوی تنظیم شود که از خستگی بیمار جلوگیری کند(خستگی اثر معکوس بر عملکرد عضلات دارد)

-آموزش تمرینات استقامتی با شدت پایین

-برای بعضی از بیماران می توان تمرینات مربوط به شنا در استخرهای آب گرم را تنظیم نمود

-پرهیز از استرس و فشارهای روحی-روانی.اضطراب و افسردگی عملکرد بیمار را به میزان زیادی کاهش می دهد.

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ مجاز است

مطالب مرتبط

انواع میوپاتی در دو قسمت

فیزیوتراپی و کاربردهای آن

مقالات سیستم عضلانی-اسکلتی، بیماری ها و اختلالات مربوطه