شکستگی استرس (Stress fracture) یا شکستگی خستگی (Fatigue fracture)

 

 

 

شکستگی استخوان به معنای ضایعه ساختار استخوان و به هم خوردگی یکپارچگی آن در اثر ضربه است. شکستگی استرس زمانی ایجاد می شود که ضربات کوچک یا متوسط و مکرر به استخوان ها وارد گردد. شدت هر یک از این ضربات درحدی نیست که به تنهایی منجربه شکستگی در یک استخوان سالم شود ولی تکرار چنین ضرباتی می تواند به ساختمان استخوان ها آسیب وارد کند. درحقیقت شکستگی استرس نتیجه ای از تجمع نیروهای کم بر استخوان است که منجربه یک شکستگی میکروسکوپی می گردد. به تدریج و طی چند روز بعد از شروع علایم ممکن است یک ترک مویی در استخوان مشاهده گردد. همچنین کال استخوانی (کالوس) که 3 الی 4 هفته پس از اعمال ضربات با انجام رادیولوژی مشاهده می گردد بیشتر نشان دهنده یک شکستگی استرس است.

 

تصویر زیر:

 

Metatarsal Stress Fracture

 

 

 

علل شکستگی استرس

 

با توجه به اینکه چنین شکستگی هایی در استخوان های سالم نیز اتفاق می افتند، علت اصلی ایجاد آن به طور دقیق شناخته نشده است. بسیاری شکستگی استرس یا شکستگی خستگی را مشابه آنچه که در فلزات اتفاق می افتد نسبت می دهند. در فلزات، شکستگی خستگی شناخته شده بوده که آن را مربوط به فشارهای مکرری می دانند که به تدریج باعث تغییر ساختمان مولکولی فلزات شده و فلز مربوطه به علت ضعف ایجاد شده دچار ترک می شود.

 

راه پیمایی های طولانی و غیرمعمول، دویدن بیش از اندازه و طولانی، فعالیت های ورزشی شدید و رژه رفتن سربازان از عوامل مهم شکستگی استرس هستند.

 

گروه های درگیر

 

برخی از افرادی که ممکن است دچار شکستگی استرس شوند:

*سربازان به هنگام رژه رفتن که معمولا با شکستگی دومین استخوان کف پا (دومین متاتارس) همراه می گردد (March fracture).

*رقاصان (مثلا در بالرین ها یا رقاصان باله)

*ورزشکارانی که فعالیت های ورزشی بصورت دویدن و بالا و پایین پریدن انجام می دهند (مثلا در فوتبالیست ها، دوندگان، ژیمناستیک کاران، تنیس بازان و بسکتبالیست ها)

 

 

نواحی شکستگی استرس (شکستگی خستگی)

 

شکستگی های استرس بیشتر در استخوان های اندام تحتانی رخ می دهد و استخوان های زیر بیشتر از بقیه استخوان ها درگیر می شوند:

*استخوان های کف پا (شایع ترین ناحیه)

*تنه استخوان نازک نی (فیبولا)

*تنه استخوان درشت نی (تیبیا)

*استخوان ناوی (ناویکولار)

 

استخوان های ران (فمور)، هیپ (استخوان لگنی) و ساکروم (خاجی) نیز ممکن است دچار شکستگی استرس گردند که البته میزان درگیرشدن آنها کمتر است. گاهی شکستگی استرس به میزان کمتری در استخوان های اندام فوقانی، دنده ها و قفسه سینه ایجاد می شود (مثلا آسیب دنده ها در شنا و شکستگی اولنا در والیبال).

 

 

علایم و نشانه ها در شکستگی استرس

 

*درد و تورم در ناحیه شکسته

*کاهش درد با استراحت و افزایش درد به هنگام فعالیت

*حساسیت ناحیه به هنگام لمس

*ممکن است قرمزی و ادم در ناحیه وجود داشته باشد

 

 

تشخیص

 

تجهیزات تشخیصی که ممکن است کمک کننده باشند شامل:

*رادیوگرافی

*اسکن استخوان (Bone scanning)

*توموگرافی کامپیوتری یا سی تی (Computed tomography)

*ام آر آی

 

شکل زیر:

 

 

 

با توجه به اینکه تصاویر رادیولوژی در مراحل اولیه ممکن است قادر به نمایان کردن شکستگی استرس نباشند و معمولا 3 الی 4 هفته پس از شکستگی به واسطه کال استخوانی تشخیص داده می شوند، بنابراین انجام اسکن استخوان، سی تی یا ام آر آی در این ارتباط جهت تشخیص شکستگی ترجیح داده می شوند.

 

 

فاکتورهای خطر

 

عواملی که احتمال شکستگی استرس را افزایش می دهد عبارتنداز:

*کاهش دانسیته استخوان

*ضعف عضلات

*اختلاف طول اندام های تحتانی

*تغذیه نادرست

*جنس زن

*نژاد سفید

*مشکلات قاعدگی

*وراثت

 

 

درمان

 

درمان ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

 

*استراحت در بستر

 

*کاهش سطح فعالیت ها

 

*گچ گیری

 

*استفاده از یک بریس مناسب

 

*گاهی جراحی ارتوپدی در موارد عدم جوش خوردگی یا درصورت جابجایی قطعات

 

تهیه و تنظیم: فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار

 

منبع تصویر:

 

http://www.drdavidricher.com/

 

http://www.wheelessonline.com/

 

 

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است

 

مطالب مرتبط

مقالات شکستگی استخوانها

فیزیوتراپی و کاربردهای آن