مرگ مغزی یعنی ازبین رفتن دائمی همه فعالیت های اساسی مغز یا عدم برگشت پذیری بیمار به ادامه حیات که فقط دارای عملکرد قلب، ریه ها و دیگر احشاء ازطریق دستگاه مصنوعی است. تشخیص مرگ مغزی از این نظر اهمیت دارد که ممکن است اعضای بدن او جهت پیوند به بیماران نیازمند استفاده گردد.

معیارهای مرگ مغزی عبارتنداز:

*ازبین رفتن تمامی فعالیت های قشر مغز. عدم وجود موج مغزی در نوار مغز (EEG) و وجود خط ایزوالکتریک(صاف)

*عدم وجود عملکرد ساقه مغزی (وجود نداشتن واکنش های مردمک و قرنیه و همچنین عدم واکنش های تنفسی)

*عدم برگشت پذیری بیمار (کما یا اغمایی که برگشت ناپذیر باشد)

مواردی که ممکن است تابلوی بالینی مشابه مرگ مغزی داشته باشند، درحالیکه امکان بهبودی وجود دارد شامل:

*مسمومیت با داروهای سداتیو (آرام بخش)

*شوک

*هیپوترمی (کاهش دمای بدن)

*بلوک عصبی-عضلانی

مدت زمانی که باید در موارد مرگ مغزی درنظر داشت:

*شش ساعت با یک نوار مغزی ایزوالکتریک تاییدکننده

*دوازده ساعت بدون یک نوار مغزی ایزوالکتریک تاییدکننده

*بیست و چهار ساعت در ضایعه آنوکسیک مغز بدون یک نوار مغزی ایزوالکتریک تاییدکننده

منابع:
*سلطان‏زاده،اکبر.بیماریهاى مغز و اعصاب و عضلات. انتشارات جعفرى.شابک:1-03-6088-964
*بندرچی چمخاله،بیژن، فرجی،فردین.ترجمه نورولوژی بالینی دیوید ای گرینبرگ و مایکل جی.امینف.چاپ سوره.چاپ دوم
*هوشمند ویژه، محمد. فرهنگ پزشکی انگلیسی-فارسی(دوجلدی). واژه ‌نامه مصور دورلند. انتشارات کلمه
*قاضى جهانى، بهرام. ترجمه مبانى طب سسیل، بیماریهاى مغز و اعصاب. مرکز نشر اشارت 

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است.
 
مطالب مرتبط
 
سندرم قفل شدگی (Locked-in syndrome)