قبلا در اینجا به آسیب طناب نخاعی اشاره گردید. در ابن قسمت به انواع ضایعات ناکامل نخاعی می پردازم.

انواع ضایعات ناکامل نخاعى
چهار نوع ضایعه ناکامل طناب نخاعی وجود دارد که عبارتنداز:

۱-سندرم براون سکوارد

۲-سندرم  طناب قدامی (پیشین)

۳-سندرم طناب مرکزی

۴-سندرم طناب خلفی (پشتی)

تصاویر ذیل:

 


 سندروم براون سکوارد(Brown-Sequard syndrome): 
این سندروم در نتیجه قطع عرضى و یک طرفه نخاع شوکى ایجاد مى‏شود. در این وضعیت نادر، اما به خوبى شناخته شده، هدایت در یک طرف یا طرف دیگر طناب نخاعى به خط وسط بلوک مى‏شود (مثلاً توسط یک تومور یا مهره شکسته شده). ضعف اسپاستیک (قطع راه کورتیکواسپاینال لترال)، از بین رفتن حس وضعیت، کیناستتیک و ارتعاش در همان طرف ایجاد مى‏شود. در طرف مقابل حس درد و حرارت از بین مى‏رود (قطع رشته‏هاى اسپاینوتالامیک پس از تقاطع). حس لمس عمقى(دقیق) باقى مى‏ماند، زیرا که قسمتى از آن توسط فانیکولوس خلفى طرف مقابل که سالم است، منتقل مى‏شود.

 
سندروم طناب قدامى(Anterior cord syndrome): 
غالبا به ضایعات فلکشن ناحیه گردنى مربوط مى‏شوند که قسمت قدام طناب نخاعى صدمه مى‏بیند و میزان جریان خون عروقى شریان نخاعى قدامى کاهش مى‏یابد. نوعا فشارى به قدام طناب نخاعى به علت شکستگى، دررفتگى یا پروتروژن دیسک گردنى وجود دارد. این سندروم با از دست دادن عملکرد حرکتى (ضایعه راه کورتیکواسپاینال) و از دست رفتن حسهاى درد و حرارت (ضایعه راه اسپاینوتالامیک) در زیر سطح ضایعه، مشخص مى‏شود. معمولاً حسهاى پروپریوسپتیو، کاینستزى و ارتعاش سالم باقى مى‏مانند. چون از طریق ستونهاى خلفى جریان خون مجزا از شریانهاى نخاعى خلفى دریافت مى‏کنند.

 
سندروم طناب مرکزی(Central cord syndrome): 
اغلب این سندروم به طور شایع به علت ضایعات حاصل از هیپراکستنشن در ناحیه گردنى اتفاق مى‏افتد. همچنین به مشکلات مادرزادى یا تنگى دژنراتیوکانال نخاعى نیز مربوط مى‏شود. در نتیجه، نیروهاى فشارى، ادم و هموراژى را افزایش مى‏دهد. به طور مشخص گرفتارى نورولوژیک، در اندامهاى فوقانى بیشتر است و اندامهاى تحتاى کمتر از اندامهاى فوقانى دچار فلج و سفتى مى‏شوند. درجات متفاوتى از ضایعه حسى به وجود مى‏آید ولى نسبت به اختلالات حرکتى به میزان کمترى صدمه مى‏بینند. همراه با سالم باقى ماندن راه‏هاى ساکرال، عملکرد جنسى، شکمى و مثانه‏اى دچار اشکال نمى‏شود.
این بیماران به طور مشخص، توانایى حرکت را همراه با ضعف باقیمانده در دیستال اندام فوقانى به دست مى‏آورند. جراحى عامل فشار را که در بعضى از بیماران باعث پیشرفت بیمارى مى‏شود، برطرف مى‏کند.

 
سندروم طناب خلفى(Posterior cord syndrome): 
این سندروم یک سندروم نادر در عین حال شدید است که از نقصهاى عملکردى در ستونهاى خلفى ناشى مى‏شود. تصویر کلینیکى شامل سالم باقى ماندن عملکرد حرکتى، حس درد و لمس سطحى (Light) است. حس پروپریوسپشن و اپى کریتیک( Two-point Discrimination, Graphesthesia و Stereognosis) در زیر سطح ضایعه از بین مى‏رود. در این افراد الگوى Steppage Gait که همراه با سطح اتکاء عریض است، دیده مى‏شود. در گذشته این سندروم به همراه tabes dorsalis که حالتى همراه با مرحله انتهایى سیفلیس است، دیده مى‏شد.
مطالب مرتبط:
طناب نخاعی
ضایعه طناب نخاعی
سندرم دم اسب (Cauda equina syndrom)
سندرم کونوس مدولاریس (Conus medullaris syndrome)

منابع:
-میناگر،علیرضا و وثوق آزاد، ژاک. ترجمه: نوروآناتومی پایه و کاربردی پرفسور فیتزجرالد.انتشارات دانش پژوه. 
-برزکار،ابراهیم.ساختار و عملکرد سیستم عصبی-عضلانی.چاپ اول.بهار 1385
- Susan B. O,sullivan/ Physical Rehabilitation: Assessment and Treatment; 19۹۴

منابع تصویر:

http://www.netterimages.com/

http://www.trueknowledge.com